ชีวิต พี่สตาฟ..
posted on 11 Nov 2009 18:44 by dakidakiพี่สตาฟ คุมน้องด้วยค่ะ!
พี่สตาฟ เต้นด้วยสิคะ!
พี่สตาฟ ร้องเพลงสิ!
พี่สตาฟ วันนี้งานไม่เสร็จ ไม่ต้องกลับ!!!!!!....
เพิ่งผ่านการเป็น"สตาฟ"มาสดๆร้อนๆ เข้าใจพวกพี่ๆปีที่แล้วขึ้นมาทันที ว่าทำไมพี่เค้าต้องร้องไห้ ทำไมพี่เค้าด้วยดุ ด่าเรา
เราไปเป็นสตาฟกีฬาสี กายบริหารมาค่ะ ช่วงแรกๆเราก็ไม่ได้ลงไปคุมน้องเองหรอก
เพราะเพื่อนๆไม่อยากให้เราคุมเท่าไร เนื่องจากเราออกแนวไม่พอใจ ไม่เป็นระเบียบ เราจะว๊าก =__="
ช่วงแรกๆก็เป็นคนคิดท่านะ แต่พอน้องเต้น มันกลับไม่ค่อยพร้อมเท่าไร เพราะบางคนก็กางแขนไม่สุด บางคนไม่ย้ำเท้า พอเราไปคุยกับเพื่อน บอกว่าเราจะขอคุยกับน้อง เพื่อนกับไม่ยอมให้พูด บอกว่า อยากคุยกับน้องดีๆ แถบด่าเราอีก T_T
ตอนแรกๆอ่ะ ห้องเราเลี้ยงน้องด้วยขนมคนละถุง เสียเงินกันไปเยอะอยู่ ห้องเราเก็บเงินกันคนละประมาณ200
เงินที่ต้องได้จากครูก็ไม่ได้ กายบริหารไม่ได้อะไรเลยค่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าครูเอาเงินไปเก็บไว้ที่ไหน
น้องเค้าก็กินกันไม่ประหยัดเลยนะ กินเหลือแล้วยังไม่ต้องใจซ้อมอีก มาก็ไม่ครบ มันน่าโดดเตะจริงๆ...
ที่รร.เค้าให้มาซ้อมช่วยปิดเทอมน้องบางคนก็เลยไม่ค่อยมา(เหมือนตรูปีที่แล้วเล๊ย) ไอเราก็ไม่ใช่พวกขยันอะไรมากมาย นอนตื่นสายอีกต่างหาก แถมติด ร.อีกต่างหาก..วิ่งแก้กันสนุกสนาน โครงงานก็ไม่ได้ส่ง ก็เลยไม่ค่อยได้ไปช่วยเค้าเท่าไร
แต่พอเปิดเทอม!!!!!!!
วันแรกที่เปิดเทอม(วันจันทร์) ม.4 เรียนแค่4คาบ เพราะชายต้องไป รด. ไอเราก็รอ ร๊อ รอ คุณน้องผู้น่ารักน่าถีบทั้งหลายมาซ้อม รอตั้งแต่เที่ยง ยัน4โมง!!!! พอโทรไปตาม มันกลับบอกว่า
"อยู่ห้องประชุม เชียร์ประกวดนางนพมาศอยู่ค่ะ" แสรดดดด เหมือนตรูปีที่แล้ว =[]=!
ปีที่แล้วตรูก็โดดงี่ล่ะ! ไม่เข้าไปดูด้วย เดินเล่นอยู่ข้างนอก กรรมมันตามทันจริงๆ
พอวันอังคาร เลยไปยืนรอถึงห้อง ตอนแรกเพื่อนจะให้เราเต้นล่ะ แทนพวกน้องที่โดดกัน
ไอเราก็ไม่ได้มาซ้อม เต้นก็ไม่เป็นเลยทำเนียนเดินไปเดินมา ฮ่าๆ -..-
เพื่อนเลยตัดสินใจไม่เอาเราลง โอ้ววววววว~~
ตอนพัก เรากับเพื่อนอีก4-5คนไปสหกรณ์ เจอน้องสีเดียวกัน โดดมานั้งรับแอร์ เราก็มายืนล้อม แล้วบอกให้น้องไปซ้อม วันนั้นน้องเค้าใส่เสื้อลูกเสือกัน มันก็มีป้ายชื่อใช่มั้ยล่ะ
เพื่อนเราคนนึงก็บอก ไหนๆมาดูชื่อสิ แล้วน้องก็วิ่งหนีไปเลย
เราก็วิ่งตามน้องกันนะ มีน้องคนนึง ที่คงไม่คิดว่าพวกเราจะตามมา น้องเค้ายืนดูดน้ำหน้าตาเฉย สบายในอารมณ์
เพื่อนเราก็วิ่งเข้าไปจับน้องเค้าไว้ แล้วก็ส่งให้เรายืนคุมตัว เราก็จับไอตรงที่เสียบอินธนูน้องไว้อ่ะ
คุณน้องที่น่ารักก็บอก
น้อง "พี่ปล่อยมเถอะ ผมไม่หนีหรอก"
เรา "ไม่อ่ะ พี่ไม่ปล่อย"
น้อง "พี่ปล่อยเถอะ มจะไปทิ้งขยะ ผมไม่หนีหรอก จริงๆ"
เรา "ไม่อ่ะ ไปทิ้งสิ เดี๋ยวพี่ไปด้วย"
น้อง "โหพี่ เชื่อใจผมหน่อยสิ ผมไม่หนีจริงๆ ผมจะไปทิ้งขยะ พี่ปล่อยยผมเถอะ"
เรา "น้องก็ไปทิ้งสิ พี่ไปด้วย"
น้องเค้าก็สายหน้าแล้วสถมเบาๆอะนะ เราก็มองหน้าคุณน้องด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แล้วน้องเค้าก็เดินไปทิ้งขยะ
น้อง "พี่ปล่อยมเถอะ มจะนั้ง"
เรา "น้องก็นั้งดิ"
น้อง "พี่ปล่อยผมก่อนเถอะ ผมไหนีจริงๆ" แล้วคุณน้องก็ยกมือแสดงวันทยหัตถ์3นิ้วขึ้นมา "ผมสัญญาด้วยเกียรติเลย"
โห น้องเอ๊ย น่ารักจริงจริ๊ง =___="
เรา "น้องก็นั้งดิ จะนั้งไม่ใช่หรอ ถ้าน้องนั้ง พี่จะปล่อย"
น้อง "พี่ก็ปล่อยผมก่อนสิ"
เรา "น้องก็นั้งสิ - -+"
เชื่อมั้ย ตลอดที่น้องคุยกับเรา น้องเค้าเอามือปิดชื่อไว้ตลอดเลยอ่ะ ช่าง...พยายามจริงๆ!!! แต่โทษทีนะน้อง พี่รู้ชื่อน้องแล้ว
แล้วเพื่อนเราก็กลับมา เพื่อนก็ถามน้องว่า
เพื่อน "เพื่อนน้องชื่ออะไรมั้ง"
เงียบ.....และยังคงเอามือผิดชื่อ
เพื่อน "น้องวิ่งทำไม"
น้อง "ก็พวกพี่เค้ามา พวกผมก็ตกใจนะสิ"
เพื่อน "แล้วทำไมน้องต้องหนี"
......."ก็ผมกลัว"
=[]=!!!!!
หน้าพวกกรุน่ากลัวขนาดนั้นเลยเรอะ !!!!!!!!!!??????
คือตอนถามอ่ะ น้องเค้าจะร้องไห้แล้วด้วย ตอนที่น้องบอกว่ากลัว แบบเสียงสั่นแล้วอ่ะ จะว่าน่าสงสารหรืออะไรดี....
แต่ก็ปล่อยน้องเค้าไป พร้อมขู่ไปนิดหน่อย 55+
ตอนเย็นวันอังคาร เพื่อนเรานัดกันไปทำพู่ต่อ แต่เรากับเพื่อนอีกคนชื่อกิ้ง ตกลงกันว่า วันพุธจะไปโบ้เบ๊เพื่อไปซื้อถุงมือให้น้อง
เราก็รอ ร๊อ รอ คนถือเงินห้อง ที่หนีไปเรียนคุมอง กว่าคุณเธจะกลับมา โคตรนาน! พอถามว่ารู้มั้ยว่ารออยู่ มันก็บอกว่า ถึงตั้งนานแล้ว แต่รอ...(ชื่อสามีมัน มัน2คนนี้เล่นพี่น้องกันนะ แต่แมร่งจะกดกันอยู่ล่ะ)อยู่ มันพูดด้วยสิหน้าแล้วน้ำเสียงอันแอ๊บแบ๊ววว~~~~~
แสรดดดดดดด เมิงจะเข้ามาก่อนสามีเมิงไม่ได้สินะ ตรูรอจนรากงอกแล้ว ไอสลัดเอ๊ย!!!!!
แถมเรื่องมากอีก ตรูจะเอาเงิน ตรูจะกลับบ้าน เมิงเข้าใจม๊ายยยยย =[]=+
และแล้วก็ได้กลับบ้าน.....
ไอกิ้งก็โทรมาหา
กิ้ง* "เฮ้งเมิง พรุ่งนี้จะไปแค่กรุกับเมิงเนี่ยนะ? ถุงมือเป็นร้อย จะแบกไหวเหรอวะ ไหนจะเพทอีก"
เรา* "เออดิ ก็มคนอื่นแล้วมันไม่ไป จะให้ทำไงล่ะ เอางี้ ลองโทรถามโอ้ตดู"
กิ้งก็จัดการ ในที่สุด ก็มีเบ๊คนยกของช่วยแล้ว
วันพุธ.....
ขอโทษเค่อะ T^T หนูตื่นสายเองเค่อะ สายไป2ชม.เค่อะ หนูขอโทษนะเค่อะคุณโอ้ต หนูขอโทษนะเค่อะคุณกิ้ง
//กราบงามๆ1รอบ
ไปกินแม็คที่เดอะมอล์ แล้วก็ขึ้นเรือที่คลองแสนเหม็นแสบ
ถึงโบ้เบ๊แล้วเว๊ย!!!!!
...แล้วร้านขายถุงมืออยู่ไหน = ='
เดินหากันอยู่นาน ให้ไอโอ้ตไปเป็นหน่วยกล้าตายถามแต่ละร้าน ถามคุณยามที่ใส่เสื้อว่า "คนเก็บเงิน"
เค้าบอกว่า "ร้านสมใจนึก ชั้นล่างสุดเลยน้อง"
กรี๊ดดด จะด้ซื้อแล้วเว๊ยย จะได้เดินเที่ยวแล้วเว๊ยย จะได้ไปเดินดูวิกคอสแล้วเว๊ยย(เรา) จะได้ไปดูเบ็นเท็นแล้วเว๊ยย(กิ้ง) จะไปไปดูไพ่ยูกิแล้วเว๊ยย(โอ้ต)
เด็กน้อยทั้ง 3 ประมานเสียงกันด้วยความดีใจ ว่าแต่ทำไมความต้องการของแต่ละคนดูปัญญาอ่อนเสียจริง...
แต่ปรากฎว่า ไอคุณสมใจนึกมันไม่มีถุงมือขายง่ะ T[]T
เดินไปเกือบทั้วมอล์ หาเจอร้านนึง ขายคู่ละ13บาท แพงงงงงงงงงงงงงงงง ง งงง เค้าไม่เอา เค้ามืองบ1500 เค้าจะเอาเงินด้วย!!!
เดินหาต่อ ระหว่างทาง กิ้งเกิดเอ็กซิเดนเล็กน้อย...อันนี้อย่าเล่าดีกว่า 55+
และแล้วก็เจอ! ขายคู่ละ10บาท อรั๊งง นี้ล่ะที่หนูต้องการ 
ซื้อเสร็จก็ขึ้นร.เรือกลับเดอะมอล์เพื่อไปกินข้าวอบชีสและซื้อเพท
ขึ้นแท็กซี่ไปบ้านเพื่อนต่อ เพื่อนเล่าให้ฟังว่า วันนี้เค้าให้ซ้อมใหญ่ น้องเต้นแย่มาก ทุกคนก็เลยลงความเห็นให้เราไปคุมน้องแทน
วันนี้สตาฟทั้งหลายนอนค้างบ้านเพื่อนกัน แต่คุณแม่ไม่ให้เราค้าง(ไม่อยากค้างด้วย) เลยกลับบ้าน~~
ได้ข่าวว่ามันไม่ได้นอนกันเลย...
วัยรุ่งขึ้น เราจัดการจัดระเบียบน้อง กับเพื่อนน่าน เพศที่3แสนงามของเรา บอกให้น้องย้ำเท้า ซ้ายขวาซ้าย
บอกให้มันพูด ก็ไม่พูด
"น้อง พูดด้วยซิคะๆๆๆๆ" พูดไปหลายรอบมาก จนน่านมันพูดออกมา "น้องพูดซิคะ น้องไม่มีปากหรอคะ!!!"
น้องมันถึงเปิดปากพูดอย่างไม่ค่อยพอใจ - -+
แล้วก็ให้น้องเต้น น่านมันก็ต้องเต้นด้วยอะนะ เราเลยคุมน้องคนเดียว
"น้อง ร้องเพลงด้วยสิคะ"
"ทำไมน้องไม่ร้องเพลงล่ะ ทำไมน้องไม่นับจังหวะ"
"น้องแขงตึกๆสิคะ พี่ให้กางแขนนะ"
"น้องคนนั้นน่ะ ท่านี้มันเอาพู่ไว้ตรงกลาง น้องจะเอาไว้ข้างๆหาอะไรคะ"
"นับจังหวะด้วยสิคะ!!!!"
"ย่ำเท้าสูงๆ แรงๆ!!!!!!!!!!!!!!!"
รวมประโยคประจำตัว =_____="
แต่แปลกนะ พอว่าอย่างนี้แล้ว น้องกับทำดีขึ้น ฮ่ะๆ เหมือนข้าน้อยปีที่แล้วอีกแล้ว~~
มีหลายคนที่ทำให้ไม่พอใจเหมือนกัน แต่จะให้พี่ทำไงละคะ พอดีกับน้อง น้องก็ไม่ทำ พอว๊าก น้องก็ไม่พอใจ
บอกตามตรงว่าเครียดเหมือนกัน ไม่ได้ว่าแค่น้อง พี่สตาฟก็ยังโดนเราว่า
"พี่สตาฟเต้นด้วยค่ะ คุมน้องสิคะ ร้องเพลงด้วย ทำไมพี่สตาฟไม่นับจังหวะ!! บลาๆๆๆ"
บอกตามตรงว่าสตาฟเต้นมั่วมากกกกกก แถมากกกกกกกกก เนียนมากกกกกกกกกกกกกก
แต่สตาฟแต่ละคนก็เหนื่อยจริงๆล่ะ
การทำงานครั้งนี้ ทำห้ได้เห็นเลยว่าแต่ละคนเป็นไง ตั้งแต่คนที่เห็นแก่ตัว คนที่ทำงานเต็มที่ คนขยัน คนขี้เกียจ
เด็กหนีเยอะเหมือนกันนะ แต่พอโดนเราขู่ว่าจะให้ใบFM โห มากันตรึม - -'
ใบFMคือ ใบมผ.อ่ะ คือใบแสดงว่าไม่ผ่านกิจกรรมล่ะ ทำให้น้องม.3ต่อม.4ไม่ได้
หลังจากที่เราซ้อมนั้งอย่างหนัก! วันเพียงแค่วันเดียว น้องเต้นดีขึ้นเยอะ อ๊างงง ภูมิใจ ฮ่าๆๆๆ
พอวันจริง....สตาฟหมดสภาพค่ะ แต่ละคนขอบตาดำ นั้งหมดแรง เรางี้เสียงแหบเลย
แต่ก็ได้ที่2อ่ะ!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
เห็นมั้ย เด็กวิทย์ก็กิจกรรมได้เหมือนกัน >[]<
จบ! (ตัดจบสินะ)
...ยาวแท้ๆ ใครอ่านจบมาจุ๊บ1ที >3<
ว่าแต่มันเกี่ยวกับชื่อเอ็นทรีตรงไหน? เหมือนมันมาบ่นมากกว่า ฮ่าๆ
ปล.พรุ่งนี้413ไม่ต้องไปรร.นะคะ เจอกันที่สยามดิส~~